Zupa z szanty św. Hildegardy

Tradycyjny preparat św. Hildegardy na gardło i zatoki w sezonie infekcyjnym

Szhanta, białe wino, woda i odrobina masła lub śmietanki. Pewnie byś nie przypuszczał, że te kilka prostych składników tworzy jeden z bardziej intrygujących preparatów, jaki pozostawiła nam św. Hildegarda z Bingen.

Zupa z szanty, przygotowywana z szanty zwyczajnej (Marrubium vulgare), jest tradycyjnie stosowana w praktyce hildegardowej w czasie dolegliwości dotyczących gardła, migdałków, krtani i zatok. Jest to również jeden z moich sprawdzonych preparatów hildegardowych, kiedy ktoś w naszej rodzinie zmaga się z nadmiarem śluzu i przekrwieniem dróg oddechowych.

Co św. Hildegarda mówi o szancie?

Św. Hildegarda podaje nam niezwykle prosty sposób przygotowania szanty:

„Jeśli ktoś ma kłopoty z gardłem, niech gotuje szantę w wodzie, a następnie odcedzi. Do wywaru dodać dwa razy więcej wina. Następnie ponownie zagotować w naczyniu, dodając trochę tłuszczu, i pić często dla ulgi.”

Ta prostota jest charakterystyczna dla tak wielu preparatów Hildegardy: niewiele składników, nieskomplikowane metody oraz zioła i żywność, które od stuleci można było znaleźć w domu lub ogrodzie.

Co ciekawe, Hildegarda nie zaleca po prostu picia herbaty z szanty. Instruuje nas, aby najpierw gotować zioło w wodzie i odcedzić je, a następnie dodać dwa razy więcej wina, a potem trochę tłuszczu.

Ten gotowy preparat jest tym, co dziś znamy jako zupa z szanty.

Szhanta — gorzkie zioło

Szhanta zwyczajna (Marrubium vulgare) należy do rodziny jasnotowatych i ma bardzo charakterystyczny, intensywnie gorzki smak.

Historia jej stosowania sięga znacznie dalej niż czasów św. Hildegardy. Szanta ma długą tradycję w europejskim zielarstwie, szczególnie w preparatach związanych z układem oddechowym i trawiennym. Europejska Agencja Leków uznaje jej tradycyjne stosowanie jako środka wykrztuśnego przy kaszlu związanym z przeziębieniem oraz w celu łagodzenia łagodnych objawów niestrawności.

Nazwa Marrubium była tradycyjnie kojarzona z hebrajskim marrob, co oznacza „gorzki sok”. Gdy tylko spróbujesz szanty, łatwo zrozumieć dlaczego!

Zupa z szanty w praktyce hildegardowej

Współcześni specjaliści od medycyny św. Hildegardy tradycyjnie zalecają ten preparat szczególnie w czasie dyskomfortu związanego z gardłem, migdałkami, krtanią i zatokami przynosowymi.

Dla mnie jednak nie jest to tylko interesujący przepis znaleziony w starym zielniku.

Jedna z naszych stałych klientek, Kathy, od lat polega na tym preparacie. Podzieliła się ze mną:

„Kuracja, którą stosuję od tylu lat i polecam tak wielu osobom, to jej lekarstwo na problemy z zatokami... z szantą, białym winem i śmietanką. Działa za każdym razem! Żadnych antybiotyków!!”

Oczywiście to osobiste doświadczenie Kathy, a nie obietnica, że każdy osiągnie takie same rezultaty. Uwielbiam jednak słuchać historii takich jak jej, zwłaszcza od ludzi, którzy od wielu lat wprowadzają zalecenia św. Hildegardy do swojego życia.

Zupa z szanty jest również jednym z moich własnych sprawdzonych preparatów hildegardowych, kiedy ktoś w naszej rodzinie zmaga się z nadmiarem śluzu i przekrwieniem dróg oddechowych.

Jak przygotować zupę z szanty św. Hildegardy

Przepis jest zaskakująco prosty.

Składniki

• 1 łyżka suszonej szanty zwyczajnej (Marrubium vulgare)
• 1 szklanka wody
• 2 szklanki białego wina
• 1 łyżka masła lub śmietanki

Sposób przygotowania

Umieść 1 łyżkę suszonej szanty w 1 szklance wody i doprowadź do wrzenia.

Odcedź zioło, zachowując wywar z szanty.

Dodaj 2 szklanki białego wina do wywaru, postępując zgodnie z zaleceniem Hildegardy, aby użyć dwa razy więcej wina.

Dodaj 1 łyżkę masła lub śmietanki.

Wstaw wszystko z powrotem na kuchenkę i jeszcze raz doprowadź mieszankę do mocnego wrzenia. Zdejmij z ognia.

Sugerowane tradycyjne stosowanie

Pij ¼ szklanki ciepłej zupy dwa razy dziennie przez co najmniej 7 dni.

Pozostałą część zupy przechowuj w lodówce i przed wypiciem delikatnie podgrzej tylko potrzebną ilość.

Dlaczego Hildegarda dodaje tłuszcz?

To jeden ze szczegółów, który uważam za szczególnie interesujący w przepisie Hildegardy.

Nie mówi nam ona po prostu, by gotować szantę z winem. Wyraźnie instruuje nas, by dodać tłuszcz do preparatu. W naszej wersji używamy masła lub śmietanki.

Nie powinniśmy zakładać, że dokładnie wiemy, dlaczego Hildegarda uważała to połączenie za ważne. Jest to jednak dobre przypomnienie, że podczas stosowania jej oryginalnych preparatów szczegóły mają znaczenie. Zamiast sprowadzać przepis do „herbaty z szanty”, przygotuj ją tak, jak opisuje: woda, wino, szanta i tłuszcz.

Dlaczego nie uprawiać własnej szanty?

Jeśli lubisz uprawiać zioła, być może szanta zasługuje na miejsce w twoim ogrodzie.

Jest coś szczególnie satysfakcjonującego w nauczeniu się rozpoznawania rośliny, obserwowaniu, jak rośnie, zbieraniu jej i wiedzy, jak zamienić ją w prosty preparat, gdy jest potrzebny.

Przybliża nas to również nieco do czegoś, co w świecie Hildegardy byłoby całkowicie naturalne: poznawanie roślin wokół nas, rozumienie, kiedy je zbierać i uczenie się, jak przygotowywać proste domowe środki zaradcze.

Nie musimy znać setek ziół, aby zacząć.

Możemy zacząć od kilku.

Być może szanta będzie jednym z nich. 🌿

Zobacz, jak zrobić zupę z szanty

Jeśli nigdy wcześniej jej nie przygotowywałeś, stworzyłam również krótki film, w którym krok po kroku pokazuję cały proces—od gotowania szanty w wodzie, przez dodanie wina i masła lub śmietanki, aż po gotową zupę.

To jeden z tych przepisów hildegardowych, który może brzmieć dość niezwykle, gdy czytasz go po raz pierwszy.

Szhanta, wino i śmietanka... zupa?

Ale kiedy zobaczysz, jak się ją przygotowuje, przekonasz się, jak prosta jest w rzeczywistości.

---

Zastrzeżenie: Niniejszy artykuł ma charakter edukacyjny i opisuje historyczne oraz tradycyjne hildegardowe zastosowania ziół i preparatów. Informacje te nie mają na celu diagnozowania, leczenia, wyleczenia ani zapobiegania jakiejkolwiek chorobie i nie powinny zastępować profesjonalnej porady medycznej